From version < 15.1 >
edited by Gijs Zwartsenberg
on 2024/06/12 12:39
To version < 15.2 >
edited by Gijs Zwartsenberg
on 2024/06/12 12:40
< >
Change comment: There is no comment for this version

Summary

Details

Page properties
Content
... ... @@ -10,11 +10,11 @@
10 10  
11 11  Dat u toch in het toestel stapt, en boven die IJszee misschien zelfs even indut, komt omdat u weet dat het //risico// dat een dergelijk ongeluk gebeurt, bijzonder klein is. Toch voelen veel mensen enige aarzeling als zij aan boord van een vliegtuig stappen. Voor hen geldt dat de //beleving// van het risico intenser is dan van het risico dat ze voelen als ze op de fiets stappen om even een boodschap te doen. Terwijl het //risico// van die laatste handeling veruit het grootste is van deze twee manieren van reizen.
12 12  
13 -[[image:Kernafval - gevaar, risico, kans_html_1e9c9fc06f0db8f4.jpg||height="197" width="263"]] Dat het materiaal van gebruikte splijtstofstaven, doorgaans aangeduid als kernafval, //gevaarlijk// is, valt niet te betwisten. Hoe korter het geleden is dat het materiaal uit de reactor is genomen, hoe gevaarlijker het is. Het vervangen van splijtstofstaven, zoals dat in bijvoorbeeld de kerncentrale van Borssele jaarlijks gebeurt, doet men dan ook op zeer secure wijze. Maar ook hier zien we weer het verschil tussen risico en gevaar. Want door een aantal beschermingsmaatregelen in de kerncentrale, is het wisselen van die staven een secuur karwei, maar niet een erg riskante operatie.
13 +[[image:13-MIJ~~1.JPG||alt="Kernafval - gevaar, risico, kans_html_1e9c9fc06f0db8f4.jpg" height="169" style="float:left" width="225"]] Dat het materiaal van gebruikte splijtstofstaven, doorgaans aangeduid als kernafval, //gevaarlijk// is, valt niet te betwisten. Hoe korter het geleden is dat het materiaal uit de reactor is genomen, hoe gevaarlijker het is. Het vervangen van splijtstofstaven, zoals dat in bijvoorbeeld de kerncentrale van Borssele jaarlijks gebeurt, doet men dan ook op zeer secure wijze. Maar ook hier zien we weer het verschil tussen risico en gevaar. Want door een aantal beschermingsmaatregelen in de kerncentrale, is het wisselen van die staven een secuur karwei, maar niet een erg riskante operatie.
14 14  
15 15  Tegen de tijd dat het bij de COVRA ligt, is het hoogradioactieve afval al een stuk minder gevaarlijk, maar nog steeds gevaarlijk. Daarom hebben de ontwerpers van het HABOG-gebouw een staaltje ‘extreme engineering’ toegepast om het risico van dat afval voor omstanders, nagenoeg uit te bannen. Het is zelfs zó veilig gemaakt, dat schrijver dezes er op deze foto bovenop staat, en eventjes denkt dat de batterij van zijn stralingsmeter leeg is, omdat hij hier minder straling meet dan in de eigen achtertuin.
16 16  
17 -[[image:Kernafval - gevaar, risico, kans_html_81fe2e611c1ad6f7.jpg||height="172" width="228"]] Oplossingen van andere landen voor dit afval zien er vaak anders uit, maar ze zijn vergelijkbaar in de zin dat het afval nog steeds gevaarlijk is, wat reden is om het veilig op te bergen. Dat gebeurt door middel van steeds weer andere voorbeelden van ‘extreme engineering’, waardoor het risico zeer gering is. Zo zijn de zogenoemde ‘dry casks’ die veel landen gebruiken om afgewerkte brandstofstaven in op te slaan[[(% class="wikiinternallink" %)^^1^^>>path:#sdfootnote1sym||name="sdfootnote1anc"]](%%), op spectaculaire wijze getest op hun bestendigheid tegen botsingen met treinen en zelfs straaljagers. Pro-kernenergie-activiste Mady Hilly (op de foto) besloot zelfs haar zwangerschap in te zetten om het verschil tussen gevaar en risico te demonsteren.[[(% class="wikiinternallink" %)^^2^^>>path:#sdfootnote2sym||name="sdfootnote2anc"]](%%) Deze technische maatregelen zijn er mede de oorzaak van dat nucleair afval uit civiele reactoren in IAEA-landen in ruim een halve eeuw kernenergie nog nooit doden of gewonden heeft veroorzaakt.
17 +[[image:No babies received any excess radiation in the making of this nuclear waste maternity photoshoot (2).jfif||alt="Kernafval - gevaar, risico, kans_html_81fe2e611c1ad6f7.jpg" height="168" style="float:left" width="224"]] Oplossingen van andere landen voor dit afval zien er vaak anders uit, maar ze zijn vergelijkbaar in de zin dat het afval nog steeds gevaarlijk is, wat reden is om het veilig op te bergen. Dat gebeurt door middel van steeds weer andere voorbeelden van ‘extreme engineering’, waardoor het risico zeer gering is. Zo zijn de zogenoemde ‘dry casks’ die veel landen gebruiken om afgewerkte brandstofstaven in op te slaan[[(% class="wikiinternallink" %)^^1^^>>path:#sdfootnote1sym||name="sdfootnote1anc"]](%%), op spectaculaire wijze getest op hun bestendigheid tegen botsingen met treinen en zelfs straaljagers. Pro-kernenergie-activiste Mady Hilly (op de foto) besloot zelfs haar zwangerschap in te zetten om het verschil tussen gevaar en risico te demonsteren.[[(% class="wikiinternallink" %)^^2^^>>path:#sdfootnote2sym||name="sdfootnote2anc"]](%%) Deze technische maatregelen zijn er mede de oorzaak van dat nucleair afval uit civiele reactoren in IAEA-landen in ruim een halve eeuw kernenergie nog nooit doden of gewonden heeft veroorzaakt.
18 18  
19 19  Maar bij nucleair afval is het niet alleen van belang om de vraag te stellen hoé gevaarlijk het precies is, maar ook //hoe lang// het //hoe gevaarlijk// blijft. Want anders dan bijvoorbeeld giftige zware metalen, die hun giftigheid tot in eeuwigheid behouden, verliest radioactief afval in de loop van de tijd zijn ‘radiotoxiciteit’. We doen, om dat helder te maken, een poging om de wondere wereld van straling naar het alledaagse te vertalen. Een meer technisch toongezet artikel hierover publiceerden wij enkele jaren geleden.[[(% class="wikiinternallink" %)^^3^^>>path:#sdfootnote3sym||name="sdfootnote3anc"]]
20 20  
... ... @@ -44,7 +44,7 @@
44 44  
45 45  Toch is er reden om het bij deze technologische stand van zaken niet te laten. In geval van kernenergie is die reden dat we met het huidige gebruik van de nucleaire brandstof, een kolossale hoeveelheid energie verloren laten gaan.[[(% class="wikiinternallink" %)^^12^^>>path:#sdfootnote12sym||name="sdfootnote12anc"]]
46 46  
47 -|[[image:Kernafval - gevaar, risico, kans_html_fafbf5cfc174fd49.jpg||height="167" width="282"]]|[[image:Kernafval - gevaar, risico, kans_html_dd7e786e82d4a71f.png||height="176" width="305"]]
47 +|[[image:a - natuurlijk uranium.jpg||alt="Kernafval - gevaar, risico, kans_html_fafbf5cfc174fd49.jpg" height="162" style="float:left" width="274"]]|[[image:b - verse reactorbrandstof, LWR.jpg||alt="Kernafval - gevaar, risico, kans_html_dd7e786e82d4a71f.png" height="169" style="float:left" width="292"]]
48 48  
49 49  Dat zit zo. Uranium bestaat, als het in de grond zit, uit een mengsel van twee soorten uranium: één met een kerngewicht van 235, één met een kerngewicht van 238. Wat dat precies betekent is even niet belangrijk, van belang is dat in een gebruikelijke kerncentrale het voornamelijk uranium 235 is dat energie levert. Maar slechts 0,7% van het natuurlijke uranium bestaat daaruit (plaatje a). De rest van het uranium doet voor het overgrote deel niet mee met de kernreactie en blijft achter in de brandstofstaven als ze uit de reactor worden genomen. Een heel klein beetje van het uranium 238 verandert in de reactor in plutonium 239 dat weer wél in energie kan worden omgezet.
50 50  

Child Pages

Page Tree